Η σφράγιση του εμβληματικού luxury restaurant στο Μανδράκι, οι «χρυσές» εισπράξεις των 40.000 ευρώ και τα κρίσιμα ερωτήματα για το μέλλον του ιστορικού τοπόσημου.
Μια νέα, ιδιαίτερα σκοτεινή σελίδα γράφεται στην πολυτάραχη ιστορία ενός εκ των πιο εμβληματικών κτιρίων της Δωδεκανήσου. Το ιστορικό «Ακταίον», το πολυτελές all-day bar restaurant που δεσπόζει στην Πλατεία Ελευθερίας στην καρδιά του Μανδρακίου, κατέβασε οριστικά ρολά. Η εξέλιξη αυτή έρχεται ως άμεση απόρροια των καταιγιστικών δικαστικών εξελίξεων γύρω από τη μεγάλη υπόθεση φοροδιαφυγής και νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες της γνωστής αλυσίδας «Χωριάτικο».
Σύμφωνα με πληροφορίες, το «Ακταίον» αποτελούσε το τελευταίο κατάστημα που συνδεόταν με τον επιχειρηματικό κύκλο του Άγγελου Γιαννακόπουλου και το οποίο παρέμενε σε λειτουργία μέχρι πρότινος. Η σφράγισή του από τις διωκτικές Αρχές, στο πλαίσιο των καθολικών δεσμεύσεων περιουσιακών στοιχείων, σηματοδοτεί το τέλος μιας χρυσής εμπορικής περιόδου, αφήνοντας παράλληλα αναπάντητα ερωτήματα για την επόμενη μέρα.
Ένα Επιχειρηματικό «Φιλέτο» των 40.000 Ευρώ την Ημέρα
Δεν επρόκειτο για ένα συνηθισμένο κατάστημα εστίασης. Μετά τη ριζική του ανακαίνιση το 2016 και την επαναλειτουργία του το 2021 ως high-end προορισμός, το «Ακταίον» μετατράπηκε σε ένα πραγματικό οικονομικό μεγαθήριο. Στοίχημα ακριβών υλικών, εκλεπτυσμένης γαστρονομίας και μοναδικής θέας στο ιστορικό λιμάνι, το κατάστημα αποτελούσε πόλο έλξης για επισκέπτες υψηλής οικονομικής επιφάνειας, επιχειρηματίες και πολιτικούς.
Οι αριθμοί ζαλίζουν: κατά τις ημέρες αιχμής της τουριστικής περιόδου, οι ημερήσιες εισπράξεις της επιχείρησης φέρεται να άγγιζαν ακόμη και τις 35.000 με 40.000 ευρώ. Πρόκειται για μεγέθη που αποτύπωναν τη μοναδική εμπορική δυναμική της τοποθεσίας και της φήμης του.
Ένας Αιώνας Ιστορίας σε Ένα Κτίριο
Πίσω όμως από τη σύγχρονη βιτρίνα της πολυτέλειας, κρύβεται η ίδια η ιστορία της Ρόδου. Το κτήριο ανεγέρθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα, κατά την Οθωμανική περίοδο, ως λέσχη αξιωματικών. Το 1912, με την έλευση των Ιταλών, μετεξελίχθηκε στο περίφημο «Circolo d’Italia», το απόλυτο επίκεντρο της κοσμικής και πολιτικής ζωής του νησιού.
Στα χρόνια που ακολούθησαν, πέρασε από τα χέρια Γερμανών και Βρετανών, επιβιώνοντας από τις αλλεπάλληλες ιστορικές και αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις. Ήταν ο χώρος όπου οι Ροδίτες έστηναν το παραδοσιακό κυριακάτικο «νυφοπάζαρο» και όπου χτυπούσε ο παλμός της τοπικής κοινωνίας.
Το 1946 απέκτησε το όνομα «Ακταίον». Στην αυλή του, ο επιβλητικός φίκος που φυτεύτηκε στις 31 Μαρτίου 1947 —την ημέρα που οι Βρετανοί παρέδωσαν τη διοίκηση των Δωδεκανήσων στους Έλληνες— στέκει μέχρι σήμερα ως ζωντανό σύμβολο της ελευθερίας του νησιού.
Τα Κρίσιμα Ερωτήματα και η Επόμενη Μέρα
Η εικόνα του σκοτεινού και σφραγισμένου «Ακταίον» προκαλεί βαθύ προβληματισμό στην τοπική κοινωνία και τον επιχειρηματικό κόσμο. Η αιφνίδια διακοπή της λειτουργίας του δημιουργεί άμεσα προβλήματα:
Το μέλλον του προσωπικού: Δεκάδες εργαζόμενοι υψηλής εξειδίκευσης βρίσκονται πλέον αντιμέτωποι με την εργασιακή αβεβαιότητα.
Το νομικό καθεστώς: Η εμπλοκή της διαχείρισης στην υπόθεση «Χωριάτικο» περιπλέκει τις διαδικασίες για την περαιτέρω αξιοποίηση του ακινήτου.
Η αισθητική πληγή: Ένα κλειστό ιστορικό τοπόσημο στην καρδιά του Μανδρακίου αποτελεί πλήγμα για την εικόνα του νησιού.
Η δικαστική έρευνα έδειξε τα αντανακλαστικά της, σφραγίζοντας μια επιχείρηση-βιτρίνα με τεράστια κερδοφορία. Πλέον, το μεγάλο στοίχημα για τις τοπικές Αρχές είναι να κινηθούν οι διαδικασίες με τέτοια ταχύτητα, ώστε το ιστορικό «σαλόνι» της Ρόδου να απεγκλωβιστεί σύντομα από τις σκιές του παρόντος και να επιστρέψει, καθαρό, στους κατοίκους και τους επισκέπτες του.
