Η κατάσταση στην Παλιά Πόλη έχει ξεφύγει και τα τελευταία μαχαιρώματα ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Μέσα σε αυτό το κλίμα, οι προτάσεις που ακούγονται δείχνουν καθαρά ποιος ξέρει την περιοχή και ποιος την βλέπει μόνο από το γραφείο του.
Ο Μανώλης Ανδρουλάκης μίλησε ξεκάθαρα και χωρίς περιστροφές. Ζήτησε να μεταφερθεί η Τουριστική Αστυνομία μέσα στην Παλιά Πόλη. Είναι η θέση ενός ανθρώπου που γνωρίζει τη Ρόδο και καταλαβαίνει ότι η ασφάλεια θέλει φυσική παρουσία. Όταν ο αστυνομικός είναι παρών,ο παραβάτης το σκέφτεται διπλά. Είναι μια λύση πρακτική, που πατάει στο έδαφος και απαντάει στον φόβο του κόσμου.
Στην αντίπερα όχθη, ο αντιδήμαρχος Γιώργος Βαρέλης φαίνεται να προτιμά τις εντυπώσεις. Οι ανακοινώσεις του για drones και ελέγχους με τεχνολογικά μέσα μοιάζουν με κινήσεις κάποιου που μάλλον ψάχνει να βρει που πέφτει η Παλιά Πόλη στο GPS. Το να μιλάς για drones και «μάτια στον ουρανό» όταν στα στενά και στις πλατείες ανθεί το παρεμπόριο, η ηχορύπανση και η παραβατικότητα, δείχνει μια προκλητική άγνοια της πραγματικότητας. Η τεχνολογία δεν πρόκειται να σταματήσει ούτε τους επιτήδειους που καταλαμβάνουν αυθαίρετα κοινόχρηστους χώρους, ούτε εκείνους που λυμαίνονται το μνημείο εδώ και χρόνια. Αυτή η προσέγγιση απλώς επιβεβαιώνει την τεράστια απόσταση που χωρίζει τη διοίκηση της παλιάς πόλης από τα σοβαρά προβλήματα και τις παρανομίες που συμβαίνουν καθημερινά στην περιοχή.
Το συμπέρασμα είναι απλό.
Από τη μία έχουμε μια πρόταση ουσίας που θέλει τον αστυνομικό δίπλα στον πολίτη,δίπλα στον σοβαρό επιχειρηματία και από την άλλη μια διαχείριση που κρύβεται πίσω από οθόνες,και μια καρέκλα γραφειου.
Η Παλιά Πόλη όμως δεν είναι πεδίο δοκιμών για drones, είναι ένας ζωντανός χώρος που χρειάζεται προστασία με ανθρώπινο πρόσωπο και πραγματικές λύσεις μα πάνω από όλα με σοβαρότητα.
