Η Ρόδος, η ναυαρχίδα του ελληνικού τουρισμού, βρίσκεται για ακόμα μια φορά μπροστά σε ένα παράδοξο: ενώ οι αριθμοί των αφίξεων σπάνε το ένα ρεκόρ μετά το άλλο, η «μηχανή» που παράγει αυτό το αποτέλεσμα που ειναι οι άνθρωποι της φιλοξενίας, δοκιμάζεται σκληρά.
Η πολυπλοκότητα της φετινής σεζόν φέρνει στην επιφάνεια τις χρόνιες παθογένειες της εποχικής απασχόλησης, δημιουργώντας ένα δύσκολο τοπίο τόσο για τους επιχειρηματίες όσο και για τους εργαζόμενους του νησιού.
Οι ξενοδόχοι και οι εστιάτορες της Ρόδου έρχονται αντιμέτωποι με μια πρωτοφανή δυσκολία στελέχωσης. Ειδικότητες αιχμής, από μάγειρες και σερβιτόρους μέχρι υπαλλήλους υποδοχής και καμαριέρες, παραμένουν δυσεύρετες. Η ανάγκη για ποιοτικές υπηρεσίες προσκρούει στην έλλειψη κατάρτισης, με αποτέλεσμα πολλές θέσεις να καλύπτονται από άτομα χωρίς εμπειρία ή από αλλοδαπό προσωπικό που συχνά δεν έχει την απαραίτητη εκπαίδευση ή τη γνώση της γλώσσας.
Η στροφή σε ανειδίκευτους εργάτες από άλλους κλάδους ή σε φοιτητές προσφέρει μια προσωρινή λύση, αλλά το τίμημα είναι η πτώση της ποιότητας. Οι επιχειρηματίες, ειδικά στις μικρομεσαίες και οικογενειακές μονάδες, δυσκολεύονται να προσφέρουν τη διαρκή εκπαίδευση που απαιτείται, με αποτέλεσμα η σωστή λειτουργία των επιχειρήσεων να πιέζεται εν μέσω της τουριστικής αιχμής.
Από την άλλη πλευρά, ο εποχικός εργαζόμενος στη Ρόδο βιώνει μια καθημερινότητα που συχνά απέχει από την εικόνα της φιλοξενίας. Τα εξαντλητικά ωράρια, η εργασία χωρίς ρεπό και οι ενίοτε κακές συνθήκες διαμονής δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα σωματικής και ψυχολογικής κόπωσης.
Η ανασφάλεια για την επόμενη μέρα, η μεγάλη περίοδος ανεργίας τον χειμώνα και η δυσκολία να συνδυαστεί η δουλειά με την προσωπική ζωή οδηγούν πολλούς ικανούς επαγγελματίες να αλλάζουν επάγγελμα. Επιπλέον, τα φαινόμενα εργασιακού άγχους και οι δύσκολες συμπεριφορές στον χώρο εργασίας κάνουν τον τουρισμό λιγότερο ελκυστικό για τους νέους ανθρώπους.
Για να παραμείνει η Ρόδος ανταγωνιστική, χρειάζεται μια νέα προσέγγιση που θα δίνει έμφαση στην ποιότητα ζωής και την επαγγελματική εξέλιξη. Η βάση για κάθε βελτίωση ξεκινά από την οργάνωση και τις δίκαιες αμοιβές, όπου η πιστή τήρηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και η παροχή κινήτρων ανάλογα με την εμπειρία είναι απαραίτητες. Παράλληλα, μια στοχευμένη επιδότηση στέγασης για τους εποχικούς εργαζόμενους θα μπορούσε να δώσει λύση σε ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα διαβίωσης στο νησί.
Εξίσου κρίσιμη είναι η επένδυση στην εκπαίδευση και στον τρόπο διοίκησης, που πρέπει να αφορά τόσο το προσωπικό όσο και τα ίδια τα στελέχη. Η υιοθέτηση μιας στάσης που δείχνει κατανόηση και αναγνωρίζει την προσπάθεια μπορεί να κρατήσει τους εργαζόμενους στην επιχείρηση. Την ίδια στιγμή, η προσπάθεια για επιμήκυνση της σεζόν θα προσφέρει τη σταθερότητα που λείπει, επιτρέποντας στις επιχειρήσεις να κρατούν το προσωπικό τους και να μη χρειάζεται να ψάχνουν από την αρχή κάθε χρόνο.
