Φαίνεται πως για τη διοίκηση της ΔΕΥΑΡ δεν υπάρχουν πια ούτε ιερό ούτε όσιο, ούτε καν τα εμβληματικά κτίρια του τόπου μας. Χθες, το σκηνικό της παράνοιας μεταφέρθηκε στο Εθνικό Θέατρο, όπου συνεργεία της επιχείρησης επιχείρησαν να κόψουν την παροχή νερού, αδιαφορώντας πλήρως για το γεγονός ότι εκεί εκτελείται ένα από τα σημαντικότερα έργα για το νησί.
Η αντίδραση των εργαζομένων στο εργοτάξιο ήταν άμεση και απόλυτα δικαιολογημένη. Πώς να συνεχιστούν οι εργασίες χωρίς νερό;
Και το κυριότερο, πώς είναι δυνατόν να τιμωρείται ένα κτίριο που ανήκει στον ίδιο τον Δήμο Ρόδου, επειδή την αναστήλωσή του έχει αναλάβει η Περιφέρεια;
Όμως, η «εκδικητική» αυτή διάθεση της επιχείρησης φαίνεται πως δεν σταματά στις υποδομές, αλλά αγγίζει πλέον και την ίδια την υγεία των πολιτών. Όπως αποκαλύφθηκε στον Real Voice, η διοίκηση της ΔΕΥΑΡ αποφάσισε κατά πλειοψηφία να βάλει στο στόχαστρο ακόμα και το Νοσοκομείο της Ρόδου. Η απόφαση αφορά τη δρομολόγηση κατασχετηρίου μέσω της ΔΟΥ για οφειλές ύψους 800.000 ευρώ, προκειμένου τα χρήματα αυτά να αποδοθούν στην Περιφέρεια έναντι των χρεών της ίδιας της ΔΕΥΑΡ.
Είναι πραγματικά να αναρωτιέται κανείς πού αρχίζει και πού τελειώνει η σκοπιμότητα, όταν φτάνουμε στο σημείο να απειλείται η λειτουργία της μοναδικής νοσηλευτικής μονάδας του νησιού για να εξυπηρετηθούν λογιστικά παιχνίδια και πολιτικές κόντρες.
Αυτή η τακτική, που όπως αναφέρθηκε στον Real Voice βρήκε σύμφωνη τη συντριπτική πλειοψηφία του Διοικητικού Συμβουλίου,με μόνη εξαίρεση το «παρών» του εκπροσώπου των εργαζομένων, αποδεικνύει ότι το μόνο κίνητρο είναι η δημιουργία προσκομμάτων σε οτιδήποτε εμπλέκεται η Περιφέρεια. Αδιαφορούν, όπως φαίνεται, για το αν πρόκειται για τον πολιτισμό ή την υγεία. Στη λογική τους, αν κάτι το αγγίζει η Περιφέρεια, πρέπει να πληγεί πάση θυσία.
Η κοινή λογική πάντως δείχνει πως τίποτα δεν γίνεται τυχαία, ειδικά όταν το «έργο» της επιχείρησης εκθειάζεται σε κάθε ευκαιρία, ακόμα και όταν αυτό στρέφεται ενάντια στις υποδομές και την ασφάλεια των Ροδιτών.
Επόμενη στάση… το Δημαρχείο; Με τέτοια δίψα για αντιπαράθεση, τίποτα δεν πρέπει να μας εκπλήσσει πια.
