Με μια επιστολή-καταπέλτη που ανασύρει μνήμες μιας δεκαετίας, ο πρόεδρος του Ροδιακού Ομίλου Ταχυπλόων (Ρ.Ο.ΤΑ.), Κώστας Θεουλάκης, ανακοινώνει ουσιαστικά το τέλος μιας εποχής.
Η δημόσια παρέμβασή του δεν είναι απλώς ένας αποχαιρετισμός, αλλά μια τεκμηριωμένη καταγγελία για τον τρόπο με τον οποίο η νέα διοικητική και οικονομική πραγματικότητα της Νέας Μαρίνας Ρόδου «εκδιώκει» έναν από τους πιο ενεργούς εθελοντικούς πυλώνες του νησιού.
2015-2025: Από την εγκατάλειψη στην καταξίωση
Η αναδρομή του κ. Θεουλάκη ξεκινά από το 2015, όταν η Μαρίνα Ρόδου βρισκόταν ακόμα στα σπάργανα. Τότε που οι υποδομές ήταν ανύπαρκτες και η ασφάλεια σκαφών και ανθρώπων αποτελούσε καθημερινό ρίσκο.
Τα μέλη του Ρ.Ο.ΤΑ. δεν ήταν απλοί χρήστες της Μαρίνας. Ήταν οι άνθρωποι που:
-
Προσέφεραν εθελοντική εργασία για τη λειτουργική επιβίωση του χώρου.
-
Διέθεσαν ίδιους πόρους όταν το κράτος ή η διαχείριση αδυνατούσε.
-
Έδωσαν «μάχες» με τα κύματα, ειδικά σε περιόδους ακραίων καιρικών φαινομένων, προστατεύοντας περιουσίες και ανθρώπινες ζωές.
Ο Ρ.Ο.ΤΑ. μετέτρεψε τη Μαρίνα σε ορμητήριο ανθρωπιάς. Η προσφορά του στα νησιά της Δωδεκανήσου, οι επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης και η άμεση επέμβαση στη θάλασσα έγιναν σήμα κατατεθέν του Ομίλου.
Όλα αυτά, όπως τονίζει ο πρόεδρος, έγιναν χωρίς καμία οικονομική επιβάρυνση για το Δημόσιο, βασισμένα αποκλειστικά στο μεράκι και την αυτοθυσία των μελών.
Το οικονομικό «τείχος» και η ρήξη
Τι άλλαξε όμως και φτάσαμε στη διάλυση; Η απάντηση κρύβεται στη ριζική αλλαγή της οικονομικής πολιτικής της Νέας Μαρίνας. Σύμφωνα με τον Ρ.Ο.ΤΑ., τα νέα δεδομένα καθιστούν τη συνέχιση της συνεργασίας όχι μόνο ασύμφορη, αλλά πρακτικά αδύνατη.
Η καταγγελία του κ. Θεουλάκη θέτει αμείλικτα ερωτήματα:
-
Πώς μια επιχείρηση παραμερίζει έναν εταίρο με τέτοια προσφορά στον βωμό των αριθμών;
-
Ποιος θα καλύψει το κενό στην ασφάλεια της θάλασσας που αφήνει πίσω της η αποχώρηση του Ομίλου;
Η αποχώρηση του Ρ.Ο.ΤΑ. δεν είναι απλώς μια τυπική λήξη συνεργασίας. Είναι μια απώλεια τεχνογνωσίας και εθελοντικής ισχύος που η Ρόδος έχει ανάγκη.
Η επιστολή του Κώστα Θεουλάκη κλείνει έναν κύκλο προσφοράς, αφήνοντας όμως ανοιχτή την πληγή της αμφισβήτησης για το αν η «ανάπτυξη» της Μαρίνας συμβαδίζει τελικά με το κοινό καλό της τοπικής κοινωνίας.
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο του Ρ.Ο.Τ.Α.:
Το 2015, κατόπιν απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου του Ροδιακού Ομίλου Ταχυπλόων (Ρ.Ο.ΤΑ.), προτείναμε ,έπειτα από τηλεφωνική επικοινωνία με τον τότε Διευθυντή της Νέας Μαρίνας Ρόδου, κ. Χαρίση Χριστόφορο ,ο Όμιλος να σταθεί έμπρακτα στο πλευρό της νεοσύστατης τότε Μαρίνας, με φυσική παρουσία, συνεχή δράση και ενεργή υποστήριξη.
Κατά τα πρώτα χρόνια λειτουργίας της Μαρίνας δεν υπήρχε απολύτως καμία ουσιαστική υποδομή. Στον πρώτο και εξαιρετικά δύσκολο χειμώνα λειτουργίας της, με συνεχείς βοριάδες που έφταναν έως και τα 9 μποφόρ επί σειρά ημερών, τα μέλη του Ρ.Ο.ΤΑ. βρίσκονταν καθημερινά στον χώρο, προσπαθώντας να αποτρέψουν την ολοκληρωτική καταστροφή των εγκαταστάσεων και των ελλιμενισμένων σκαφών.
Παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες, δύο σκάφη βυθίστηκαν ,ένα ιστιοπλοϊκό και ένα καταμαράν. Το επίσημο πόρισμα ήταν απολύτως σαφές: η Μαρίνα δεν ήταν ασφαλής και δεν έπρεπε να δέχεται σκάφη, καθώς ήταν πλήρως εκτεθειμένη στους βόρειους, βορειοανατολικούς και ανατολικούς ανέμους.
Η κατάσταση αυτή, όπως αποδεικνύεται στην πράξη, παραμένει έως και σήμερα η ίδια, καθώς η Νέα Μαρίνα Ρόδου εξακολουθεί να μην διαθέτει επαρκή θωράκιση έναντι αυτών των καιρικών συνθηκών.
Κατά τη συγκεκριμένη κακοκαιρία καταστράφηκαν όλες οι πλωτές προβλήτες, οι οποίες αν και αυτό προβλεπόταν , δεν έχουν αντικατασταθεί μέχρι σήμερα.
Το δυσκολότερο στοιχείο εκείνης της περιόδου δεν ήταν μόνο οι ακραίες καιρικές συνθήκες, αλλά και η ανάγκη αλλαγής νοοτροπίας των μελών μας ,να πειστούν ότι, με την ύπαρξη μιας οργανωμένης Μαρίνας, θα μπορούσαν να απολαμβάνουν τη θάλασσα και τα σκάφη τους με ασφάλεια.
Η παρουσία του Ρ.Ο.ΤΑ. αποτέλεσε από την πρώτη στιγμή πραγματική και ουσιαστική εγγύηση ασφάλειας.
Αρχικά δεν καλυπτόταν ούτε η μία πλευρά της προβλήτας (Η). Σταδιακά, όμως, όλο και περισσότερα μέλη αγκάλιασαν αυτή την προσπάθεια.
Το 2025 ο Ρ.Ο.ΤΑ. αριθμεί 147 εγγεγραμμένα σκάφη και πάνω από 200 ενεργά μέλη.
Η Νέα Μαρίνα Ρόδου πράγματι συνέβαλε σε αυτή την εξέλιξη. Είναι όμως αδιαμφισβήτητο ότι και ο Ρ.Ο.ΤΑ. συνέβαλε καθοριστικά στη βιωσιμότητα και την επιβίωση της Μαρίνας.
Για πολλά χρόνια, γνωρίζοντας ότι δεν υπήρχαν επαρκή οικονομικά μέσα ούτε για τη μισθοδοσία των εργαζομένων, τα μέλη του Ομίλου προπλήρωναν από τον χειμώνα τις θερινές θέσεις ελλιμενισμού, ώστε η Μαρίνα να μπορέσει να καλύψει βασικές λειτουργικές ανάγκες και να συνεχίσει να λειτουργεί.
Στα πρώτα βήματα του καταστήματος Benessere, τα μέλη του Ρ.Ο.ΤΑ. αποτέλεσαν τους μοναδικούς καθημερινούς πελάτες, σε μια Μαρίνα κυριολεκτικά άδεια από κόσμο.
Καθ’ όλη αυτή τη δεκαετία, η Νέα Μαρίνα Ρόδου αποτέλεσε σημείο εκκίνησης για δεκάδες κοινωνικές και επιχειρησιακές δράσεις του Ομίλου, μεταξύ των οποίων:
Συμμετοχές σε επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης κατόπιν κλήσης του Κεντρικού Λιμεναρχείου Ρόδου.
Αποστολές σε νησιά της Δωδεκανήσου με τη συμμετοχή ιατρών για δωρεάν ιατρικές εξετάσεις, από τις οποίες ωφελήθηκαν χιλιάδες πολίτες.
Αμεσες επεμβάσεις, ακόμη και νυχτερινές, για ανθρώπους που έμειναν ακυβέρνητοι στη θάλασσα.
Καθοριστική συμμετοχή στις καταστροφικές πυρκαγιές του καλοκαιριού του 2023.
Όλες οι παραπάνω δράσεις πραγματοποιήθηκαν αφιλοκερδώς, με όλα τα έξοδα να καλύπτονται αποκλειστικά από τα ίδια τα μέλη του Ομίλου.
Δυστυχώς, αυτή η πολυετής σχέση συνεργασίας και προσφοράς ανατρέπεται πλήρως από την άπληστη, εχθρική, αλαζονική και εκβιαστική στάση των νέων ιδιοκτητών, καθώς και του νέου Διευθυντή της Νέας Μαρίνας Ρόδου, κ. Ροδίτη Μιχάλη, ο οποίος φαίνεται να είναι Ροδίτης μόνο στο επίθετο.
Εκμεταλλευόμενοι το γεγονός ότι στη Ρόδο υφίσταται μονοπωλιακή κατάσταση, με μοναδική οργανωμένη Μαρίνα, επιβάλλεται μια οικονομική πολιτική που αποκλείει ουσιαστικά όλους τους ντόπιους χρήστες από τις λιμενικές εγκαταστάσεις.
Παρά τις επανειλημμένες συζητήσεις και υποδείξεις μας, για μια σωστή τιμολογιακή πολιτική που να είναι βιώσιμη οχι μονο για τα μέλη του Ρ.Ο.ΤΑ αλλά και για ολους τους συμπολίτες μας, και να εξασφαλίζει την συνεργασία και την παρουσία του Ομίλου στην Νέα Μαρίνα Ρόδου, τα ποσά που καλούνται πλέον να καταβάλουν τα μέλη του Ρ.Ο.ΤΑ. είναι αστρονομικά, απαγορευτικά και ασύμβατα με τον χαρακτήρα δημόσιου λιμενικού έργου, με αυξήσεις που φτάνουν έως και 500% σε σχέση με τις προηγούμενες τιμές.
Ενδεικτικά:
Για σκάφος 9 μέτρων στην προβλήτα (Η) σε fingers, η τιμή με την προηγούμενη διοίκηση ήταν 165 € τον μήνα με Φ.Π.Α., σταθερή για 10 χρόνια.
Με τη νέα διοίκηση, το κόστος ανέρχεται σε 750 € τον μήνα με Φ.Π.Α.
Για σκάφος 9 μέτρων στο dry dock, το κόστος επί 10 χρόνια ήταν 124 € τον μήνα με Φ.Π.Α., με χρήση γλίστρας και νερού ενσωματωμένη στην τιμή.
Σήμερα ανέρχεται σε 297 € με Φ.Π.Α., με επιπλέον χρεώσεις για γλίστρα και νερό.
Το σοβαρότερο όλων είναι ότι η αριθμός ένα ενεργή εθελοντική ομάδα άμεσης επέμβασης στη θάλασσα της Ρόδου καθίσταται πλέον αδύνατο να παραμείνει επιχειρησιακά έτοιμη.
Τα σκάφη δεν θα βρίσκονται στη Μαρίνα, ούτε έτοιμα στη θάλασσα, ούτε καν σε τρέιλερ, λόγω του υπέρογκου κόστους.
Αυτό συνεπάγεται άμεση και σοβαρή υποβάθμιση της ασφάλειας ανθρώπινων ζωών.
Για να μη βρεθεί ο Όμιλος και τα μέλη του εκτεθειμένοι απέναντι στην τοπική κοινωνία και στα εκατομμύρια επισκεπτών της Ρόδου, ο Ρ.Ο.ΤΑ. αναγκάζεται να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες που οδηγούν στη διακοπή της λειτουργίας της εθελοντικής ομάδας άμεσης επέμβασης.
Το Διοικητικό Συμβούλιο του Ομίλου θα συνεδριάσει άμεσα και θα ενημερώσει επισήμως:
το Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής,
το Κεντρικό Λιμεναρχείο Ρόδου,
τον Δήμο Ρόδου,
την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου,
για τις εξελίξεις και για τη διακοπή της λειτουργίας της εθελοντικής ομάδας άμεσης επέμβασης.
Ο Πρόεδρος του Ρ.Ο.ΤΑ.
Θεουλάκης Κώστας
