Περιμένω να μου εξηγήσουν οι υπερασπιστές του Νίκου Παππά ότι αν συνομιλείς με κάποιον που σε βρίζει, είναι απολύτως δικαιολογημένο να λες την μητέρα του “βρωμιάρα” και τον πατέρα του πεταμένο, να τον απειλείς με “πεϊνιρλί” (υποψιάζομαι όχι του φούρνου) και επισκέψεις στο σπίτι του, με βιντεογράφηση του βασανισμού του, η οποία θα σταλεί και στην οικογένειά του και άλλα που δεν άντεξα να ακούσω.
Περιμένω να με διαφωτίσουν πώς το να “εύχεσαι” σε κάποιον ψόφο, όχι μόνο στον ίδιο μα και σε ό,τι αγαπά, εφόσον εκείνος είναι ακροδεξιός, επίσης δικαιολογείται.
Περιμένω να μου πουν πώς το να γίνεσαι ίδιος και χειρότερος με αυτό που υποτίθεται ότι “πολεμάς” είναι, ξέρω γω, απαραίτητο. Περιμένω να μου δώσουν να καταλάβω γιατί ο ευρωβουλευτής Παππάς δεν είναι απλώς ένας προβληματικός τραμπούκος, μια τραμπική απομίμηση με προοδευτική προβιά, μα ένας “αντίφα μαχητής του δικαίου”.
Και αφού μου τα εξηγήσουν όλα αυτά, θα τους εξηγήσω απ΄ την πλευρά μου, ότι η χυδαιότητα δεν είναι αντίδραση, είναι επιλογή. Και στάση ζωής.
Και ότι η αληθινή μαγκιά, όπως έχω πει κι άλλες φορές, είναι στο ήθος, στην ευγένεια, στις αρχές και στις αξίες που διατηρούνται ακέραιες και στο ύψος τους, σε οποιαδήποτε συνθήκη και απέναντι σε οποιαδήποτε πρόκληση.
Ο κουτσαβακισμός και οι απειλές (που περιλαμβάνουν μάλιστα και οικογένειες) δεν προκύπτουν έτσι εύκολα, επειδή κάποιος προκλήθηκε. Ας πούμε ότι αν συμβεί, μπορεί να συμβεί σε καταστάσεις βρασμού και πάλι υπό προυποθέσεις.
Αλλά όταν σε μια ανταλλαγή μηνυμάτων στα social, εν πλήρη νηφαλιότητα, εκτοξεύεις ψόφους χαμογελαστά και άνετα, όχι μια φορά μα επανειλημμένα, τότε είσαι ακριβώς αυτός ο άνθρωπος, ο βαθιά χυδαίος και ουσιωδώς προβληματικός.
Μάγκας βέβαια, μονάχα στην φαντασία σου και στην φαντασία όλων των αντισυστημικών “επαναστατών” της πορδής.
Και., τέλος, θα προσπαθήσω όσο μπορώ να εξηγήσω γιατί κατά τη γνώμη μου, ο αληθινός αντιεξουσιαστικός χώρος και η ριζοσπαστική αριστερά όχι απλώς δεν θα έπρεπε να εκφράζονται από τον συγκεκριμένο τύπο, μα θα όφειλαν να τον έχουν αποκηρύξει πρώτοι από όλους.
Θα μου πείτε, τι να ξέρω κι εγώ που ποτέ δεν είχα σχέση με τον δρόμο και τα κινήματα. Απλώς, να, έτυχε να έχω δεχτεί ουκ ολίγους “ψόφους” στη ζωή μου, χωρίς ποτέ να απαντήσω σε κανένα. Απόδειξη του πόσο φλώρος είμαι προφανώς.
Υ.Γ.: Το κείμενο αφορά μονάχα σε όσα ηχητικά έχουν βγει τις τελευταίες μέρες στη δημοσιότητα, παράνομα όπως μάλλον σωστά λέει ο κ. Παππάς. Και όχι σε άλλα περιστατικά που το δημοσιογραφικό, αθλητικό συνάφι γνωρίζει άριστα και απλώς έχει επιλέξει να μην δημοσιοποιήσει προστατεύοντας έτσι, και εντέλει ενισχύοντας το εναλλακτικό, φιλολαϊκό προφίλ του Νίκου Παππά, ο οποίος έφτασε μέχρι την Ευρωβουλή.
ΠΗΓΗ SDNA
