“Πόσο εύκολο είναι να κρίνεις τα πάντα μέσα από το μαγικό φίλτρο μιας φανταστικής τελειότητας. Μόνο που η πραγματική ζωή δεν κυλά χωρίς κρίσεις, κινδύνους, αβεβαιότητες και δύσκολες αποφάσεις”
Τις ημέρες του Έβρου το Φεβρουάριο του 2020 υπενθυμίζει ο Περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου Γιώργος Χατζημάρκος σε ανάρτησή του, με αφορμή την απόφαση δεκάδων χιλιάδων μεταναστών στην Ισπανική Θέουτα, και κάνει λόγο για εργαλειοποίηση του προβλήματος, ενώ σχολιάζει και εκείνους που κάνοντας λόγο για “αυτονόητο” επιχειρούν να υποβαθμίσουν κάθε θετική εξέλιξη που μόνο αυτονόητη δεν είναι.
Στην ανάρτησή του ο κ. Χατζημάρκος αναφέρει:
Τηλεόραση δεν βλέπω συχνά λόγω έλλειψης χρόνου και χθές αναζήτησα στις ειδήσεις την κατάσταση που δημιουργήθηκε στην Ισπανική Θέουτα μετά την “εισβολή” σε αυτή δεκάδων χιλιάδων μεταναστών.
Η πάνω εικόνα από την Ισπανική Θέουτα είναι σκληρή, γιατί αποτυπώνει πόσο κυνικά μπορούν ανθρώπινες ζωές να εργαλειοποιηθούν προκειμένου να ασκηθεί πίεση σε μια χώρα.
Η κάτω εικόνα είναι απο τον Εβρο, τον Φεβρουάριο του 2020. Στον Έβρο, το 2020, η Ελλάδα βρέθηκε στο στόχαστρο της ίδιας λογικής: μιας οργανωμένης υβριδικής επίθεσης, μέσω της εργαλειοποίησης του μεταναστευτικού, με στόχο να δοκιμαστούν τα σύνορα, οι αντοχές και η αποφασιστικότητά της.
Και η χώρα μας την αντιμετώπισε. Με ψυχραιμία και αποφασιστικότητα. Προστάτευσε τα σύνορά της.
Για ορισμένους συμπατριώτες μας, κάθε θετική εξέλιξη βαφτίζεται “αυτονόητη”, μόνο για την ανάγκη που οι ίδιοι αισθάνονται για να την κοντύνουν. Κάθε επιτυχία θεωρείται ότι θα ερχόταν από μόνη της και κάθε δυσκολία, κάθε αστοχία και κάθε αρνητική εξέλιξη παρουσιάζεται αμέσως ως αδιάψευστη απόδειξη ανικανότητας.
Πόσο εύκολο είναι να κρίνεις τα πάντα μέσα από το μαγικό φίλτρο μιας φανταστικής τελειότητας. Μόνο που η πραγματική ζωή δεν κυλά χωρίς κρίσεις, κινδύνους, αβεβαιότητες και δύσκολες αποφάσεις.
Και η ικανότητα δεν αποδεικνύεται επειδή δεν εμφανίστηκε ποτέ το πρόβλημα.
Τον Φεβρουάριο του 2020, η Ελλάδα στάθηκε όρθια.
Και αυτό, μόνο αυτονόητο δεν ήταν.
