Το ζήτημα των δημοτικών τελών στη Ρόδο μπαίνει ξανά στο μικροσκόπιο, καθώς οι συγκρίσεις με την υπόλοιπη χώρα φέρνουν στην επιφάνεια ερωτήματα για το αν η επιβάρυνση που σηκώνει ο Ροδίτης ανταποκρίνεται στην καθημερινότητα που ζει.
Με τη χρέωση να παραμένει στο 1,90 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο, το νησί μας βρίσκεται σταθερά στη μεσαία ζώνη της πανελλαδικής κατάταξης. Την ίδια ώρα, άλλοι μεγάλοι δήμοι, όπως η Αθήνα ή η Πάτρα, έχουν καταφέρει να προσφέρουν πολύ χαμηλότερες χρεώσεις παρά το τεράστιο λειτουργικό τους βάρος.
Η σημερινή δημοτική αρχή έχει δεχθεί έντονη κριτική για την πολιτική που ακολουθεί στα τέλη καθαριότητας και φωτισμού. Στο παρελθόν υπήρξαν δεσμεύσεις για ελαφρύνσεις που θα ανακούφιζαν το οικογενειακό πορτοφόλι, όμως η πραγματικότητα των αριθμών δείχνει μια στασιμότητα που προβληματίζει.
Αυτό γίνεται ακόμα πιο έντονο αν αναλογιστεί κανείς τα έσοδα που εισρέουν στα ταμεία από την τουριστική δραστηριότητα, τα οποία θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για τη μείωση των βαρών στους μόνιμους κατοίκους.
Η σύγκριση με την Αθήνα, που υποδέχεται εκατομμύρια επισκέπτες και όμως διατηρεί το τέλος στο 1,40 ευρώ, αποτελεί ένα ηχηρό παράδειγμα για τη δική μας τοπική διαχείριση.
Το μεγάλο παράπονο των πολιτών στη Ρόδο δεν είναι μόνο το ύψος του ποσού που βλέπουν στον λογαριασμό τους, αλλά κυρίως η ανταποδοτικότητα αυτών των χρημάτων. Η αίσθηση ότι πληρώνουμε για υπηρεσίες που συχνά υπολείπονται των αναγκών σε φωτισμό και καθαριότητα στις γειτονιές, δημιουργεί ένα κλίμα δυσαρέσκειας που η δημοτική αρχή καλείται να αντιμετωπίσει με πράξεις και όχι μόνο με υποσχέσεις.
Η διατήρηση των τελών σε αυτά τα επίπεδα, σε μια περίοδο γενικευμένης ακρίβειας, θεωρείται από πολλούς ως μια χαμένη ευκαιρία για την έμπρακτη στήριξη των νοικοκυριών του νησιού.
