Ενώ οι τουριστικοί δείκτες της Ρόδου «καλπάζουν» προς νέα ιστορικά ρεκόρ και οι επιχειρήσεις προετοιμάζονται για τη σεζόν του 2026, η άλλη όψη του νομίσματος αποκαλύπτει μια σκληρή πραγματικότητα.
Χιλιάδες ξενοδοχοϋπάλληλοι του νησιού βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε ένα δαιδαλώδες νέο σύστημα καταβολής επιδομάτων ανεργίας, το οποίο αντί να αποτελεί δίχτυ ασφαλείας, έχει μετατραπεί σε πηγή εργασιακής ανασφάλειας και οικονομικού αδιεξόδου.
Το «Αγκάθι» της Προπληρωμένης Κάρτας
Η μεγαλύτερη ανατροπή που έφερε το τελευταίο διάστημα η ΔΥΠΑ (πρώην ΟΑΕΔ) είναι η αντικατάσταση της άμεσης κατάθεσης σε τραπεζικό λογαριασμό με την προπληρωμένη κάρτα.
Στη Ρόδο, η εφαρμογή του μέτρου συνοδεύτηκε από σειρά δυσλειτουργιών:
* Το Ψηφιακό Χάσμα και οι Καθυστερήσεις: Εκατοντάδες εργαζόμενοι καταγγέλλουν ότι, ενώ οι αιτήσεις τους έχουν εγκριθεί, οι κάρτες δεν φτάνουν ποτέ ταχυδρομικά στα χέρια τους. Το αποτέλεσμα; Δικαιούχοι να παραμένουν χωρίς ούτε ένα ευρώ για εβδομάδες, περιμένοντας τη διανομή των ΕΛΤΑ.
* Ο Περιορισμός του 50%: Η υποχρεωτική χρήση της κάρτας για το 50% του ποσού μέσω POS θεωρείται από πολλούς ως «κηδεμονία» του εισοδήματός τους. Σε μια εποχή ακρίβειας, οι εργαζόμενοι αδυνατούν να καλύψουν υποχρεώσεις που απαιτούν μετρητά, όπως ενοίκια ή οφειλές σε ιδιώτες, βλέποντας τα χρήματά τους να είναι «κλειδωμένα» σε ένα πλαστικό νόμισμα.
Το πάγιο αίτημα του Σωματείου Ξενοδοχοϋπαλλήλων Ρόδου για επιμήκυνση του επιδόματος παραμένει αναπάντητο, δημιουργώντας μια επικίνδυνη «γκρίζα ζώνη». Με το επίδομα να διαρκεί μόλις 3 μήνες (περίπου 80 ημέρες), οι εργαζόμενοι μένουν ακάλυπτοι για τουλάχιστον δύο μήνες πριν την έναρξη της νέας σεζόν.
«Δεν μπορούμε να μιλάμε για ποιοτικό τουρισμό όταν ο άνθρωπος που υποδέχεται τον επισκέπτη δεν έχει να πληρώσει το ρεύμα του τον Φεβρουάριο», δηλώνουν εκπρόσωποι των εργαζομένων, υπογραμμίζοντας ότι η υποβάθμιση του επιδόματος οδηγεί σε μαζική φυγή του εξειδικευμένου προσωπικού προς άλλα επαγγέλματα.
Γραφειοκρατία και Υποστελέχωση
Η κατάσταση επιδεινώνεται από την εικόνα στα τοπικά γραφεία της ΔΥΠΑ. Παρά τις προσπάθειες ψηφιοποίησης, η υποστελέχωση οδηγεί σε μεγάλες καθυστερήσεις στην επεξεργασία των ενστάσεων και των ειδικών περιπτώσεων. Οι εργαζόμενοι στη Ρόδο, που συχνά έχουν ιδιαίτερα καθεστώτα εργασίας (εποχικότητα, ένσημα από διαφορετικές πηγές), βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα απρόσωπο σύστημα που αδυνατεί να δώσει λύσεις σε πραγματικό χρόνο.
Με το βλέμμα στο μέλλον, η ανησυχία εντείνεται λόγω του νέου πιλοτικού συστήματος που συνδέει το ύψος του επιδόματος με τις προηγούμενες αποδοχές και τα έτη ασφάλισης.
Αν και ακούγεται δίκαιο, οι ξενοδοχοϋπάλληλοι φοβούνται ότι οι αυστηροί κόφτες (όπως το όριο των 400 ημερών επιδότησης ανά τετραετία) θα αποκλείσουν στο μέλλον εκείνους που έχουν την μεγαλύτερη ανάγκη.
Το νέο σύστημα πληρωμών, αντί να αποτελέσει εκσυγχρονισμό, κινδυνεύει να εξελιχθεί σε εργαλείο περαιτέρω απαξίωσης του τουριστικού επαγγέλματος.
