Η ιστορία της τραγικής νύχτας της 11ης Ιανουαρίου 2004, η πολυήμερη επιχείρηση αναζήτησης και το αποτύπωμα που άφησε ο Σάββας Γεραβέλης στον Ροδιακό Όμιλο Φουσκωτών Σκαφών.
Η 11η Ιανουαρίου 2004 είναι μία ημερομηνία χαραγμένη στη μνήμη των μελών του Ροδιακού Ομίλου Φουσκωτών Σκαφών (Ρ.Ο.ΤΑ.).
Η τραγική απώλεια του Σάββα Γεραβέλη, προέδρου του Ομίλου εκείνη την περίοδο, υπενθύμισε με τον πιο δραματικό τρόπο πόσο απαιτεί σεβασμό η θάλασσα που όλοι αγαπούν.
Το περιστατικό ένωσε τον Όμιλο, κινητοποίησε συνεργασίες και επιχείρησε διάσωση σε όλη τη Δωδεκάνησο, δείχνοντας την αξία της οργανωμένης προσφοράς και της αλληλεγγύης μεταξύ των μελών του Ρ.Ο.ΤΑ.
Ο Ροδιακός Όμιλος Φουσκωτών Σκαφών (Ρ.Ο.ΤΑ.) και ο πρόεδρός του, Κώστας Θεουλάκης, σε ανάρτησή τους στη σελίδα του Ομίλου, αναφέρουν τα εξής:
Σαν σήμερα…
Ο Σάββας Γεραβέλης ήταν Πρόεδρος στο Δ.Σ. του Ρ.Ο.ΤΑ. που αναδείχθηκε απο την γενική Συνέλευση του 2003.
Μαζί με τον Κώστα Θεουλάκη τον τότε γραμματέα και σημερινό πρόεδρο, τον Γίωργο Πατρό, τον Βαγγέλη Καλαθενό και τα άλλα παιδιά κατάφεραν να αναγέννησουν πραγματικά τον Ροδιακό Όμιλο.
Διστυχώς σε λιγότερο απο ένα χρόνο αργότερα τον χάσαμε απο κοντά μας το ξημέρωμα εκείνο της 11ης Ιανουαρίου του 2004 όταν πήγε με φίλους να θαυμάσει την δύναμη της θάλασσας στο ακρομώλιο της Ακαντιάς Ρόδου. Οι δυνατοί άνεμοι που έπνεαν εκείνη την νύχτα της τάξεως των 11 Μποφώρ φούσκωσαν την Θάλασσα η οποία σήκωσε το αυτοκίνητο και το παρέσυρε.
Τραγική ειρωνία, λίγες μόνο μέρες πρίν το συμβάν, είχαμε επισκευθεί το κεντρικό Λιμεναρχείο Ρόδου όπου αφήσαμε τα τηλέφωνα ανάγκης του Ομίλου ώστε να έρθουν σε επαφή μαζι μας αν αυτό χρειασθεί.
Ήταν γραφτό να είναι ο Σάββας ο πρώτος λόγος που θα έβγαιναν τα φουσκωτά του Ρ.Ο.ΤΑ. στην μανιασμένη Θάλασσα για διάσωση.
Μία ολόκληρη εβδομάδα ψάχναμε μαζί με ελικόπτερα, αεροπλάνα και πλοία του στρατού και του λιμενικού χωρίς να βρούμε ούτε ίχνος απο τον Σάββα.
7 μέρες αργότερα την επόμενη Κυριακή 17 Ιανουαρίου 2004 μετά απο συντονισμένη προσπάθεια απο όλα τα σκάφη του Ροδιακού Ομίλου τα οποία μοιράστηκαν και έψαχναν άλλα στη Σύμη άλλα στην Αλιμνία άλλα στην Χάλκη κτλ με σκοπό να καλείψουμε όλη την Δωδεκάνησο, βρήκαμε τον Σάββα σε εκείνη την απομακρυσμένη παραλία στην Νίσυρο 70 ναυτικά μίλια απο το σημείο που είχε χαθεί.
Έτσι έκλεισε η τραγική αυτή στιγμή για όλους εμάς του Ρ.Ο.ΤΑ. μιά στιγμή που μας έφερε όλους πιό κοντά, και μας έμαθε οτι πρέπει να σεβόμαστε ακόμη περοσσότερο την θάλασσα που τόσο αγαπάμε, όπως επίσης οτι έιναι πολύ σημαντικό να υπάρχουν Ομίλοι Φουσκωτών σκαφών σαν τον δικό μας, ώστε να βοηθήσουν σε ανευρέσεις και διασώσεις ανθρώπων που κινδυνεύουν ή έχουν χαθεί στην Θάλασσα.
