Σε δυσβάστακτα επίπεδα έχουν φτάσει οι τιμές των υγρών καυσίμων στο νησί της Ρόδου, με την αμόλυβδη βενζίνη να παίρνει την ανιούσα και να προκαλεί έντονη ανησυχία σε οδηγούς, επαγγελματίες και νοικοκυριά. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Παρατηρητηρίου Τιμών Υγρών Καυσίμων για το δεύτερο μισό του Σεπτεμβρίου, η κατάσταση έχει ξεφύγει από κάθε προηγούμενο, φέρνοντας τους κατοίκους αντιμέτωπους με υπέρογκα έξοδα.
Ειδικότερα, οι καταχωρίσεις δείχνουν ότι η τιμή της αμόλυβδης 95 κινείται σε δυσθεώρητα ύψη, με πολλές περιοχές να καταγράφουν ποσά που ξεπεραίνουν κατά πολύ τα 2,30 ευρώ ανά λίτρο, ενώ δεν λείπουν και οι περιπτώσεις όπου η τιμή αγγίζει επικίνδυνα τα 2,60 ευρώ. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι στα μέσα Σεπτεμβρίου, τιμές όπως τα 2,32 ευρώ στο Τσαΐρι ή τα 2,34 ευρώ σε άλλα πρατήρια έδωσαν το στίγμα της ακρίβειας. Όσο περνούσαν οι μέρες, η κατάσταση επιδεινώθηκε, με αποκορύφωμα τιμές που έφτασαν τα 2,46 και 2,47 ευρώ το λίτρο. Η απόλυτη κορύφωση, ωστόσο, καταγράφηκε σε πρατήριο της παραλιακής ζώνης στην πόλη της Ρόδου, όπου η αμόλυβδη εκτινάχθηκε στα 2,569 ευρώ το λίτρο.
Η εικόνα αυτή στη Ρόδο απέχει δραματικά από την αντίστοιχρη εικόνα της ηπειρωτικής Ελλάδας. Στην Αθήνα και σε άλλες περιοχές της κεντρικής Ελλάδας, ο μέσος όρος κινείται σε αισθητά χαμηλότερα επίπεδα, γύρω στα 1,99 με 2,15 ευρώ ανά λίτρο. Παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα γενικότερα βρίσκεται στις υψηλότερες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά το κόστος των καυσίμων με πανελλαδικό μέσο όρο γύρω στα 2,16 ευρώ, η νησιωτική πραγματικότητα και ειδικότερα τα Δωδεκάνησα φορτώνουν τους πολίτες με ένα επιπλέον δυσβάστακτο βάρος.
Συγκρίνοντας τη Ρόδο με την υπόλοιπη νησιωτική Ελλάδα, γίνεται φανερό ότι τα μεταφορικά κόστη, η νησιωτικότητα και η έλλειψη επαρκούς ανταγωνισμού σε ορισμένα σημεία δημιουργούν ένα εκρηκτικό κοκτέιλ τιμών. Ενώ σε νησιά του Αιγαίου ή του Ιονίου οι τιμές επηρεάζονται από την απομόνωση, στη Ρόδο οι μέγιστες τιμές αγγίζουν επίπεδα που θυμίζουν ευρωπαϊκές χώρες του εξωτερικού με εντελώς διαφορετικά εισοδήματα, όπως η Δανία. Το κόστος για ένα απλό γέμισμα ρεζερβουάρ έχει μετατραπεί σε πολυτέλεια, στραγγίζοντας το μηνιαίο εισόδημα των πολιτών που είναι αναγκασμένοι να χρησιμοποιούν καθημερινά το αυτοκίνητό τους για τις μετακινήσεις τους στη μεγαλόνησο.
Οι τοπικοί φορείς και οι οδηγοί ζητούν παρεμβάσεις και ουσιαστικούς ελέγχους στην αγορά, καθώς οι αποκλίσεις από πρατήριο σε πρατήριο είναι συχνά τεράστιες, αφήνοντας περιθώρια για αισχροκέρδεια σε βάρος του καταναλωτικού κοινού. Η καθημερινότητα στο νησί γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη, με την ενέργεια και τα καύσιμα να αποτελούν θηλιά στο λαιμό της τοπικής κοινωνίας.
