Μέσα σε μία μόνο εβδομάδα είδαμε τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος όσον αφορά τη λειτουργία του κορυφαίου συλλογικού οργάνου του τόπου μας, του Δημοτικού Συμβουλίου. Δύο συνεδριάσεις, δύο διαφορετικές προσεγγίσεις και εντελώς αντίθετα αποτελέσματα που αποδεικνύουν στην πράξη τη σημασία των προσώπων και της εμπειρίας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Η αρχή έγινε με τη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου όπου χρέη προέδρου εκτέλεσε ο Στράτος Καρίκης. Η ροή της συζήτησης ήταν, κατά γενική ομολογία, υποδειγματική και μάλιστα παρουσία του αντιπροέδρου της ΚΕΔΕ. Σε ένα τόσο σοβαρό θέμα για το νησί, είδαμε μια λειτουργία και μια συνεννόηση που σπάνια συναντά κανείς πλέον. Χωρίς υπερβολές, χωρίς ανώφελες διακοπές και εριστικούς τρόπους, η διαδικασία κύλησε ομαλά, επιτρέποντας να ακουστούν επιχειρήματα και να παραχθεί έργο.
Ο Στράτος Καρίκης, ως ένα από τα παλαιότερα μέλη του δημοτικού συμβουλίου –μαζί με τον Τζίμη Καρατζιά αποτελούν τη λεγόμενη «παλαιά φρουρά»– απέδειξε για ακόμα μια φορά την τεράστια αξία που έχει η εμπειρία. Όταν ξέρεις πώς να διοικήσεις το σώμα, πώς να ισορροπήσεις τις εντάσεις και πώς να σέβεσαι τους θεσμούς, το αποτέλεσμα σε δικαιώνει και τιμά την αυτοδιοίκηση.
Για να μην ξεχνιόμαστε όμως και για να προσγειωθούμε στην πραγματικότητα, η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη. Την Παρασκευή, στη συνεδρίαση της λογοδοσίας, επιστρέψαμε δυστυχώς μεμιάς στις… εργοστασιακές ρυθμίσεις. Το σκηνικό άλλαξε εντελώς και το όργανο κυλίστηκε ξανά στην εσωστρέφεια. Οι εξυπνακισμοί, οι ειρωνείες και οι άνευ λόγου διακοπές επέστρεψαν στην ημερήσια διάταξη, σε μια προσπάθεια απλώς και μόνο για να δείξουμε… ένας Θεός ξέρει τι, χάνοντας εντελώς την ουσία.
Είναι κρίμα, τη στιγμή που αποδεικνύεται στην πράξη ότι το Δημοτικό Συμβούλιο μπορεί να λειτουργήσει πολιτισμένα και παραγωγικά, να κυλούν οι μέρες και να επιστρέφουμε σε πρακτικές που υποβαθμίζουν τον ρόλο του.
