Συνήθως κάθε τέτοια περίοδο, όταν στράβωνε το… πράγμα με την πρόκριση της Εθνικής σε μεγάλη οργάνωση, ο προπονητής του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος έπνεε τα… λοίσθια.
Στην περίπτωση όμως του Ιβάν Γιοβάνοβιτς θα αργήσει να έρθει αυτή η μέρα.
Ο Γιοβάνοβιτς πρέπει να ζήσει με τις δύο βαριές ήττες της Εθνικής, που οδηγούν την Ελλάδα μόνο σε απίθανες, μαθηματικές πιθανότητες να προκριθεί στο Μουντιάλ. Κακό, θα έλεγε κάποιος. Όμως η περίπτωση του Ιβάν Γιοβάνοβιτς δεν είναι σαν τις άλλες και αυτό φαίνεται. Φαίνεται σε κάθε παιχνίδι της Εθνικής, εντός και εκτός έδρας. Η Εθνική Ομάδα παίζει μπάλα. Καλή μπάλα, κυριαρχεί, χαρίζει χαρά στην εξέδρα, γεμίζει το Καραϊσκάκης και όποιο άλλο γήπεδο της Ελλάδας παίζει.
Ο Γιοβάνοβιτς έχει κάνει μία κανονική ομάδα, έχει προσθέσει νέους παίκτες, θα έρθουν και άλλοι. Χρειάζεται μόνο βελτίωση στην αμυντική λειτουργία, πράγμα που θα γίνει. Και τότε η όποια πρόκριση έρθει θα είναι πιο γλυκιά. Με ωραία μπάλα, γεμάτες εξέδρες και χαμόγελα.
Γι αυτούς τους λόγους και άλλους… τόσους, ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς θα κοσμεί τον πάγκο της Εθνικής για καιρό ακόμα. Και τα καλύτερα έρχονται. Όχι επειδή το λεω… εγώ, αλλά επειδή φαίνεται.