Με τις μηχανές του τουρισμού να έχουν ήδη πάρει μπροστά, η Ρόδος βρίσκεται ξανά αντιμέτωπη με το ίδιο «αγκάθι» που ταλαιπωρεί το νησί τα τελευταία χρόνια. Οι ελλείψεις σε εργατικά χέρια δεν είναι πια απλώς μια διαπίστωση, αλλά μια σκληρή πραγματικότητα που απειλεί την εικόνα των υπηρεσιών μας.
Σε όλη τη χώρα τα κενά αγγίζουν τις 360.000, όμως εδώ στο νησί, η αγωνία των ξενοδόχων και των εστιατόρων χτυπάει κόκκινο. Οι αριθμοί λένε πως πάνω από 90.000 θέσεις στην τουριστική βιομηχανία παραμένουν κενές, με τους μάγειρες, τους σερβιτόρους και τις καμαριέρες να είναι πλέον είδη προς εξαφάνιση. Δεν είναι λίγες οι επιχειρήσεις στη Ρόδο που αναγκάζονται να ξεκινήσουν τη σεζόν με «μισή» ομάδα, προσπαθώντας να βγάλουν το πρόγραμμα με προσωπικό ασφαλείας, κάτι που αργά ή γρήγορα φέρνει εξάντληση στους εργαζόμενους και παράπονα από τους επισκέπτες.
Το πρόβλημα βέβαια δεν σταματάει στη ρεσεψιόν ή στην κουζίνα. Η έλλειψη έχει χτυπήσει την πόρτα και των κατασκευών, όπου τεχνίτες, υδραυλικοί και εργάτες είναι δυσεύρετοι, καθυστερώντας ανακαινίσεις και νέα έργα που έπρεπε να έχουν παραδοθεί χθες. Ακόμα και στα χωράφια μας, οι εργάτες γης λείπουν την ώρα της συγκομιδής, αφήνοντας την παραγωγή στον αέρα.
Όσο για τις περιβόητες μετακλήσεις εργαζομένων από τρίτες χώρες, φαίνεται πως είναι απλώς μια «ασπιρίνη» για μια βαθιά πληγή. Παρόλο που για το 2026 προβλέπεται η έλευση περίπου 94.000 ανθρώπων, οι ανάγκες είναι τετραπλάσιες. Τα αιτήματα που έχουν κατατεθεί από τις επιχειρήσεις ξεπερνούν τις 400.000, πράγμα που σημαίνει ότι μόνο ένας στους τέσσερις θα καταφέρει τελικά να έρθει νόμιμα για δουλειά.
Στη Ρόδο, το στοίχημα είναι μεγάλο. Η ζήτηση για ειδικότητες όπως βοηθοί κουζίνας, λαντζέρηδες και προσωπικό καθαριότητας είναι τεράστια, αλλά το ερώτημα παραμένει: πώς θα βγει η χρονιά όταν τα χέρια λείπουν και οι απαιτήσεις των τουριστών αυξάνονται; Η φετινή περίοδος ξεκινά με γεμάτα ξενοδοχεία, αλλά με άδεια «αποδυτήρια» προσωπικού, και αυτό είναι κάτι που πρέπει να μας προβληματίσει σοβαρά για το μέλλον του τοπικού μας προϊόντος.