Σημαντικά χαμηλότερα από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ενωσης παραμένουν τα επίπεδα υλικής ευημερίας των ελληνικών νοικοκυριών, όπως αποτυπώνεται στα νεότερα στοιχεία της Εurostat για το 2024. Η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις χώρες με το χαμηλότερο κατά κεφαλήν Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ), το οποίο διαμορφώνεται στο 69% του μέσου όρου της ΕΕ, ξεπερνώντας μόνο τη Βουλγαρία και τη Λετονία.
Την ίδια στιγμή, η εικόνα που προκύπτει από την πραγματική ατομική κατανάλωση (actual individual consumption – AIC), δείκτη που θεωρείται καταλληλότερος για την αποτύπωση της καθημερινής υλικής ευημερίας των νοικοκυριών, επιβεβαιώνει τις έντονες ανισότητες εντός της ένωσης. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η κατά κεφαλήν AIC κυμάνθηκε το 2024 από 72% έως 146% του μέσου όρου της εε, που ορίζεται στο 100, με την ελλάδα να τοποθετείται κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Έτσι, μόλις δέκα κράτη-μέλη κατέγραψαν επίπεδα πραγματικής ατομικής κατανάλωσης ίσα ή υψηλότερα από τον μέσο όρο της εε. Στην κορυφή βρέθηκε το Λουξεμβούργο, με επίπεδο 46% υψηλότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, ακολουθούμενο από την Ολλανδία (+20%) και τη Γερμανία (+19%). Στον αντίποδα, τα χαμηλότερα επίπεδα AIC καταγράφηκαν στη Λετονία (28% κάτω από τον μέσο όρο), καθώς και στη Βουλγαρία και την Ουγγαρία (αμφότερες 27% κάτω).
Σε τούτο το σημείο να τονιστεί ότι οι αποκλίσεις είναι ακόμη εντονότερες στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ. Το λουξεμβούργο καταγράφει επίπεδο 245% του μέσου όρου της ΕΕ, η Ιρλανδία 221% και η Ολλανδία 134%, την ίδια στιγμή που η Ελλάδα, μαζί με τη βουλγαρία και τη λετονία, παραμένει στο κατώτατο άκρο της ευρωπαϊκής κατάταξης.
Εξάλλου, όπως επισημαίνει η Εurostat, ενώ το αεπ αποτελεί βασικό δείκτη οικονομικής δραστηριότητας, η πραγματική ατομική κατανάλωση αποτυπώνει με μεγαλύτερη ακρίβεια το επίπεδο διαβίωσης, καθώς περιλαμβάνει όλα τα αγαθά και τις υπηρεσίες που χρησιμοποιούν τα νοικοκυριά, ανεξαρτήτως αν χρηματοδοτούνται άμεσα από τα ίδια, από το κράτος ή από μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς.
Σε κάθε περίπτωση τα στοιχεία αναδεικνύουν ότι, παρά τη σταδιακή ανάκαμψη της οικονομικής δραστηριότητας τα τελευταία χρόνια, η ελλάδα εξακολουθεί να υστερεί σε όρους πραγματικής αγοραστικής δύναμης και υλικής ευημερίας των νοικοκυριών, γεγονός που επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα της σύγκλισης όχι μόνο σε μακροοικονομικούς δείκτες, αλλά και στην καθημερινή ποιότητα ζωής.